Όταν έρχονται οι φίλοι μου

Το φεγγάρι που γεμίζει κάθε τόσο κυβερνώντας αχόρταγα τον ουρανό. Μια γλάστρα με ανθισμένα λουλούδια στον καύσωνα. Η μυρωδιά του πολύχρονου έλατου το μεσημέρι. Δύο σκόρπια ούζα παρέα με φτωχό ελληνικό μεζέ. Το άπλυτο φανελάκι σου στο πλάι μιας καρέκλας. Ένα γέρικο κορίτσι σε άγνωστη επαρχία, που ξέχασε να ονειρευτεί. Ένα τραγούδι που προσπάθησα να πιάσω καλύτερα στο ραδιόφωνο. Και στράβωσα άτσαλα την κεραία του. Ένας μεθυσμένος χορός σε ανεμοδαρμένη σκεπή. Ένα θολό αλκοόλ σε τυχαίο γυάλινο ποτήρι. Ένα μακρινό φως μέσα στην απέραντη βουνίσια ερημιά. Ένα νεαρό αγόρι, που χαραμίζει τον πρωινό του ιδρώτα, δουλεύοντας για λάθος σκοπό. Μια νυχτερίδα που περιμένει να σκουρύνουνε τα σύννεφα, κρυμμένη κάτω από άβολα παλιά κεραμίδια. Ένα θηλυκό σκυλί χωρίς όνομα, με υγρό πλάγιο βλέμμα, που εκλιπαρεί τη μνήμη. Μια φευγαλέα τύψη που φανερώθηκε στο αλλόκοσμο φως των αστεριών.

.

Μια άξαφνη σκέψη που ξεγέλασε μια πίκρα…