Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008

1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο
που θα πέθαιναν για σένα.

2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν
με κάποιο τρόπο.

3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει
είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.

4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα
και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.

5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται
πριν κοιμηθεί.

6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.

7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.

8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε
αγαπάει.

9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι
καλό βγαίνει από αυτό

10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον
σου, ξαναρίξε μια ματιά

11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι
και να ξεχνάς τις προσβολές.

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

Ενα γράμμα...

Δεν το πήρα στα σοβαρά αλλά τώρα με καίει. Σας το παρουσιάζω

Σου δινω αυτο για να καταλαβεις λιγο τον τροπο με τον οποιο σκεφτομαι. Δεν εχω τιποτα αλλο να προσθεσω... Δεν απευθυνομαι προσωπικα σε σ'ενα αλλα γενικα.

Αν ο Θεος ξεχνουσε για μια στιγμη οτι ειμαι μια μαριονετα φτιαγμενη απο κουρελια και μου χαριζε ενα ζωη, ισως δεν θα ελεγα ολα αυτα που σκεφτομαι, αλλα σιγουρα θα σκεφομουν ολα αυτα που γραφω εδω...
Θα εδινα αξια στα πραγματα, οχι γι' αυτο που αξιζουν αλλα γι' αυτο που σημαινουν.
Θα κοιμομουν λιγο, θα ονειρευομουν πιο πολυ, γιατι για καθε λεπτο που κλενουμε τα ματια χανουμε εξιντα δευτερολεπτα φωτος. Θα συνεχιζα οταν οι αλλοι σταματουσαν, θα ξυπνουσα οταν οι αλλοι κοιμουνταν. Θα ακουγα οταν οι αλλοι μιλουσαν....
Αν ο Θεος μου δωριζε ενα κομματι ζωη, θα ντυνομουν λιτα θα ξαπλωνα στον ηλιο, αφηνοντας ακαλυπτο οχι μονο το σωμα αλλα και τη ψυχη μου.
Εαν μπορουσα, θα εγραφα το μισος μου πανω στον παγο και θα περιμενα να βγει ο ηλιος. Θα ζωγραφιζα με ενα ονειρο του Βαν Γκουγ πανω στα αστρα ενα ποιημα του Μπενεντετι και ενα τραγουδι θα ηταν η σερενατα μου για την Σεληνη. Θα ποτιζα με τα δακρια μου τα τριανταφυλλα, για να νιωσω το πονο απ' τα αγκαθια τους και το κοκκινωπο φιλι των πεταλων τους...
Δεν θα αφηνα να περασει ουτε μια μερα χωρις να πω στους ανθρωπους οτι τους αγαπω. Θα εκανα καθε ανδρα και γυναικα να πιστεψουν οτι ειναι οι αγαπητοι μου και θα ζουσα ερωτευμενη με τον ερωτα...
Στους ανθρωπους θα εδειχνα ποσο λαθος κανουν να νομιζουν οτι παυουν να ερωτευονται οταν γερνουν, χωρις να καταλαβαινουν οτι γερνουν οταν παυουν να ερωτευονται! Στο μικρο παιδι θα εδινα φτερα, αλλα θα το αφηνα να μαθει μονο του να πεταει. Στους γερους θα εδειχνα οτι τον θανατο δεν φερνουν τα γκρατεια αλλα η λυθη... Εμαθα τοσα πραγματα απο σας, τους ανθρωπους...

Η συνεχεια αργοτερα... 30/1/2008

Να και η συνε
χεια ... 31/1/2008

Εμαθα πως ολοι θελουν να ζησουν στην κορυφη του βουνου,
χωρις να γνωριζουν οτι η αληθινη ευτυχια βρισκεται στον τροπο που κατεβαινεις την αποκρημνη πλαγια. Εμαθα πως οταν το νεογεννητο σφιγγει στη μικρη παλαμη του για πρωτη φορα το δαχτυλο του πατερα του, το αιχμαλωτιζει για παντα.

Εμαθα πως ο ανθρωπος δικαιουται να κοιτα τον αλλον απο ψηλα μονο οταν πρεπει να τον βοηθησει να σηκωθει. Ειναι τοσα πολλα τα πραγματα που μπορεσα να μαθω απο σας.

Να λες παντα αυτο που νιωθεις και να κανεις παντα αυτο που σκεφτεσαι. Αν ηξερα οτι σημερα θα ηταν η τελευταια φορα που θα σ' εβλεπα να κοιμασαι θα σ' αγκαλιαζα σφι
χτα και θα προσευχομουν στο Θεο για να μπορεσω να γινω φυλακας της ψυχης σου. Αν ηξερα οτι αυτη θα ηταν η τελευταια φορα που θα σ' εβλεπα να βγαινεις απ' την πορτα, θα σ' αγκαλιαζα σφιχτα και θα σου δινα ενα φιλι. Αν ηξερα οτι αυτες θα ηταν οι τελευταιες στιγμες που σ' εβλεπα θα ελεγα σ' αγαπω και δεν θα υπεθετα ανοητα οτι το ξερεις ηδη.
Υπαρ
χει παντα ενα αυριο και η ζωη μα δινει και αλλες ευκαιριες για να κανουμε τα πραγματα οπως πρεπει, αλλα σε περιπτωση που κανω λαθος και μας μενει μονο το σημερα θα ηθελα να σου πω να κανεις τα ονειρα σου πραγματικοτητα και καλη συνεχεια σε οτι κι αν κανεις... Τιποτα δεν ειναι τυχαιο σε αυτη τη ζωη. Αρα οτι και να γινει θα υπαρχει λογος....

Το αυριο δεν το ε
χει εξασφαλισει κανενας. Σημερα μπορει να ειναι η τελευταια φορα που βλεπεις τους ανθρωπους που αγαπας. Γι' αυτο μη περιμενεις αλλο καν' το σημερα, γιατι αν το αυριο δεν ερθει ποτε, θα μετανιωσεις σιγουρα για τη μερα που δεν βρηκες χρονο για ενα χαμογελο, μια αγκαλια, ενα φιλι και ησουν πολυ απασχολημενος για να κανεις πραξη μια επιθυμια τους. Κρατα αυτους που αγαπας κοντα σου και βρες το χρονο για να τους πεις τα λογια αγαπης που ξερεις...
Κανεις δεν θα σε θυμαται για τις κρυφες σου σκεψεις. Ζητα απο το Θεο τη δυναμη για να τις εκφρασεις. Δειξε στους φιλους σου τι σημαινουν για σενα.
Στειλε αυτο το μηνυμα σε οποιους θελεις. Αν δεν το κανεις σημερα, αυριο θα ειναι οπως και χθες. Κι αν δεν το κανεις ποτε δεν πειραζει.. ¨Ξεκινα να κανεις πραξη τα ονειρα σου¨

Λοιπον, απο που να ξεκινησω... και που να τελειωσω... Πρωτα απ΄ολα θελω να ξεκαθαρισω ορισμενα πραγματα οσον αφορα τη θεση μου. Δεν ειμαι αυτη που φαινομαι. Ουτως η αλλως σημασια δεν ε
χει το φαινεσθαι αλλα το ειναι... Πιστευω οτι απλα με εχεις για να περνας την ωρα σου. Τουλαχιστον ετσι μου εχεις δειξει με την συμπεριφορα σου. Εχω αδικο ? Δε ξερω γιατι αλλα μου συμπεριφερεσαι ασχημα χωρις λογο. Δε μπορω να σε καταλαβω ωρες ωρες. Ειναι φορες που μου φερεσαι ωραια και φορες σαν να μην υφισταμαι, σαν να μην υπαρχω. Δεν ξερω τι θες απο μενα (?) Δεν μπορω να αντιληφθω... Μου ειναι δυσκολο...
Θελω να σου ζητησω ενα συγγνωμη γιατι εκεινη την ημερα στο σ
χολειο σου φερθηκα αποτομα. Νιωθω τυψεις. Φερθηκα εγωιστικα και εχω την αναγκη να απολογηθω. Μη θεωρησεις οτι σου γραφω αυτο το "γραμμα", οχι επειδη δεν εχω τα κοτσια να σου τα πω face to face απλα επιθυμω να σου δωσω την ευκαιρια να σκεφτεις λιγο πριν απαντησεις εκτος και αν εχεις με σοβαροτερα προβληματα να ασχοληθεις και δεν εχεις ορεξη για μαλακιες.
Ακομα θελω να ξερεις οτι σου γραφω γιατι σε υποστηριζω... Καταλαβαινω οτι ε
χεις αγωνες αλλα δωσε μου και μενα λιγη σημασια. Μην αδιαφορεις ετσι. Ξερω οτι εισαι πολυ ευαισθητος απ' οτι προλαβα να καταλαβω και σου ξαναζηταω συγγνωμη.

Αυτα εκ μερους μου. Απο εκει και περα εξυπνος εισαι για να καταλαβεις καποια πραγματα και να αποφασισεις τι θες απο μενα και γενικα τι θελεις με τη ζωη σου. Οταν σκεφτεις με
χρι ωσοτου να καταληξεις σε ενα συμπερασμακαι αν θελεις ενημεροσαι και εμενα για να ξερω που να βαδιζω. Στα σιγουρα η στα αβεβαια ???
Αρκεται σου εγραψα...
Οτι και να γινει εγω παντα θα ειμαι διπλα σου να σε στηριζω ειτε σαν φιλη σου ειτε σαν κοπελα σου. Αυτα... Τελος.....


Χριστινα.....

Αυτο ηταν το γραμμα...

:|



just a dream

What if all these fantasies
Come flailing aground
Now I've said too much

I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
That was just a dream

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008

Εδώ είναι το ταξίδι!

Μόνος οδηγάω μόνος
ατέλειωτος ο δρόμος
ατέλειωτες στροφές

Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη
μα πάντα με πληγώνει
κι αρχίζω ανασκαφές

Είδα την άγνωστη πατρίδα
χαμένη Ατλαντίδα
στις χωματερές

Τώρα περιμένει τώρα
με τα κρυφά της δώρα
τους εθελοντές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Φώτα της πόλης μας τα φώτα
σαν τα βαρελότα
που ρίχναμε μικροί

Φιλίες οι παιδικές φιλίες
χαμένες παραλίες
χαμένη διαδρομή

Στάση κορίτσια που 'χω χάσει
πληγές που 'χω ξεχάσει
ανοίγουνε ξανά

Βράδια τα εφηβικά μας βράδια
τα πιο πικρά μας χάδια
πατρίδα μας γλυκιά

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Κρίμα να μείνεις πάντα θύμα
πάλι το ίδιο ποίημα
για ξένες καλλονές

Μόνος οδηγάω μόνος
κι όλο με βγάζει ο δρόμος
στις ίδιες γειτονιές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

θες...

...μα ΑΝ το μπορω ποτε δεν ρωτησες..

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2008

Aγαπη εστι...

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται. είτε γλώσσαι παύσονται. είτε γνώσις καταργηθήσεται. εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν. όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην. ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου.
βλέπομεν γαρ άρτι δι΄εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον. άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. μείζων δε τούτων η αγάπη.

Να σ' αφησω...

Oσο αγαπαω μενω πισω και ολο μ'αφηνεις να σ'αφησω

"Αγάπης φως της γης ταξίδια

Μαύρα παράξενα παιχνίδια.

Στο φως του ήλιου θ’ ακουμπήσω

Το καλοκαίρι να μυρίσω.

Μ’ άσπρο πανί θα ταξιδέψω,

Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω.

Όσο αγαπάω μένω πίσω.

Κι όλο μ’ αφήνεις να σ’αφήσω.

Αγάπης φως της γης ταξίδια.

Μαύρα παράξενα παιχνίδια.

Στο φως του ήλιου θ’ ακουμπήσω.

Το καλοκαίρι να μυρίσω.

Μ’ άσπρο πανί θα ταξιδέψω,

Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω.

Όσο αγαπάω μένω πίσω.

Κι όλο μ’αφήνεις να σ’αφήσω, να σ’αφήσω, να σ’αφήσω...


Ειμαι ανικανος αραγε να προσεγγισω το αισθημα που νιωθουν ολοι οσοι ακουν τετοιου ειδους κομματια?Οι φιλοι και γνωστοι μου παιρνουν ενα υφος πολυ αγαπησιαρικο οταν τους ταξιδευουν τετοιοι στιχοι και μελωδιες...περα μακρια απο τα αγχη και τις ανησυχιες που τους κρατουν δεσμιους στην σκληρη πραγματικοτητα.Τους παρατηρω με αφελεια μικρου παιδιου που ομως διψαει για γνωση...να του πουν πως το κανουν!Με μια ζηλεια ταυτοχρονα ομως που εκεινοι μπορουν ενω εγω οχι..Φοβαμαι ειπες να αφεθω...ειναι αληθεια ισως...τι με εκανε ετσι?Η κατασταση στην οποια βρισκομαι?Καποια μου ειπε πως ειμαι ανικανος να αγαπησω πραγματικα...πως ειμαι δυστυχης που δενε χω νιωσει ακομα αυτο το συναισθημα..κι αν το ενιωσα και δεν το καταλαβα?Αν παλι θελω να το νιωσω και κατι με κραταει πισω απο μια αορατη ασπιδα που μοιαζει ασηκωτη?Γιατι φοβαμαι φιλε μου?Γιατι?Μηπως γιατι στην συγκεκριμενη χρονικη στιγμη δε θα μπορουσα να ρισκαρω να πληγωθω...?Ποσα ατελειωτα βραδυα δεν εκλαψα για αυτη την προσωρινη ψυχικη αναπηρια μου...Γιατι μονο προσωρινη ειναι...εχω κι αλλη ζαρια και ακομα δε τελειωσε τιποτα...οσο κι αν καποιος θελει να μου δωσει κοκκινη,εγω παραμενω στο παιχνιδι και σκοραρω...Τελικα μαλλον,ολο με αφηνω να μ'αφησω...ας ειναι...ενα super girl χρειαζομαι και 2-3 καλους και στερεους φιλους...nothing can go wrong then...

Η ωρα δειχνει 9:08 και η μαχη μολις ξεκινησε...

Φιλια πολλα! "