Γιατί να ψάχνω άδικα?

Μόνος οδηγάω μόνος
ατέλειωτος ο δρόμος
ατέλειωτες στροφές.
Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη
μα πάντα με πληγώνει
κι αρχίζω ανασκαφές.
Είδα την άγνωστη πατρίδα
χαμένη Ατλαντίδα
στις χωματερές.
Τώρα περιμένει τώρα
με τα κρυφά της δώρα
τους εθελοντές.

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι....

Φώτα της πόλης μας τα φώτα
σαν τα βαρελότα
που ρίχναμε μικροί.
Φιλίες οι παιδικές φιλίες
χαμένες παραλίες
χαμένη διαδρομή.
Στάση κορίτσια που 'χω χάσει
πληγές που 'χω ξεχάσει
ανοίγουνε ξανά.
Βράδια τα εφηβικά μας βράδια
τα πιο πικρά μας χάδια
πατρίδα μας γλυκιά.

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι....

ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΘΥΜΑ
πάλι το ίδιο ποίημα
για ξένες καλλονές.
Μόνος οδηγάω μόνος
κι όλο με βγάζει ο δρόμος
στις ίδιες γειτονιές.

ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΙΑ ΑΛΛΟΥ
ΑΦΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΗΔΗ
ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΙΑ ΑΛΛΟΥ
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ....