ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (2)

"...ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝΕ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΓΟΝΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΕΔΙΝΑ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΩ ΑΥΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΣΚΛΗΡΑ. ΗΜΟΥΝ ΜΟΛΙΣ ΕΙΚΟΣΙ ΕΞΙ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ. ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΙΧΑ ΣΤΟΧΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΝΕΙΡΑ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΟΝΕΙΡΑ ΠΕΤΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΑΤΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΗ ΓΗ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ, ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΠΑΝΤΑ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ..."