"In My Eyes I See No One else but You"..

"Lady...I'm your knight in shining armor and I love you
You have made me what I am and I am yours.
My love...there's so many ways I want to say I love you
let me hold you in my arms forever more.
You have gone and made me such a fool
I'm so lost in your love..
and oh..we belong together..wont you believe in my song?
Lady...for so many years I thought I'd never find you.
You have come into my life and made me whole.
Forever..let me wake to see you each and every morning...
let me hear you whisper softly in my ear..
In my eyes I see no one else but you..
there's no other love like our love
and yes..oh yes I'll always want you near me
I've waited for you for so long
Lady...your love's the only love I need
and beside me is where I want you to be...
cause my love there's something I want you to know...
you're the love of my life.....
you're my lady".....

Τι είναι αγαπη ;

Πρίν φθάσει ο άνθρωπος στο ύψηλο επίπεδο της Θείας αποκάλυψης ότι "ο Θεός αγάπη εστίν", οφείλει να εξαγνίσει τις εντελώς ανθρώπινες αντιλήψεις του όσον αφορά την αγάπη, για να δεχθεί το μυστήριο της Θείας αγάπης που περνά από το σταυρό. Πράγματι η λέξη αγάπη δηλώνει πολυ διαφορετικες πραγματικοτητες, σαρκικες η πνευματικες, αυθορμητες η ενσυνειδητες, σοβαρες η ελαφριες, ευεργετικες η καταστρεπτικες. Αγαπα κανεις κατι το ευχάριστω, ενα ζωο, ενα φιλο, ενα συναδελφο, τους γονεις, τα παιδια του ή τελος μια γυναικα, εναν ανδρα. Στην αγαπη αναμειγνυεται πολλες φορες η αμαρτια και αλλοτε βρισκει κανεις σ' αυτη ευθυτητα και ειλικρινεια που εκφραζονται συνηθως με απλες και διακριτικες λεξεις. Μαλιστα, οταν η εννοια της αγαπης διεισδυει στη θρησκευτικη ψυχολογια, τοτε ειναι γεματη απο μια ανθρωπινη εμπειρια πλουσια και συγκεκριμενη.
Συγχρονως ομως θετει και πολλα ερωτηματα. Ο Θεος, τοσο μεγαλος, τοσο αγνος, ειναι δυνατον να κατεβει τοσο χαμηλα ωστε να αγαπησει το μικρο και αμαρτωλο ανθρωπο ;

Κι αν ο Θεος καταδεχεται να αγαπησει τον ανθρωπο, πως ο ανθρωπος θα μπορουσε να ανταποκριθει σ' αυτη την αγαπη με μια αλλη αγαπη ; Τι σχεσει υπαρχει αναμεσα στην αγαπη του Θεου και στην αγαπη των ανθρωπων ;
Σ' αυτη τη θρησκευτικη ανησυχια του ανθρωπου, η Αγια Γραφη απαντα με σαφηνεια : ο Θεος πηρε την πρωτοβουλια ενος διαλογου αγαπης με τους ανθρωπους και, εν ονοματι αυτης της αγαπης, τους παρακινει και τους μαθαινει να αγαπουν ο ενας τον αλλον.

Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς
Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες

Τρέμουν τα πόδια μου το σώμα μου δειλιάζει
Κάθε φορά που πλησιάζεις προς τα 'δω
Με ξεσηκώνεις με χαλάς και μ' αναγκάζεις
Να μπω γυμνός στο ηλεκτρικό σου μακελειό

Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω
Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ
Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο
Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ

Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι
Σαν τότε που ματώναμε μαζί
Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη
Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Τρέχω συνέχεια να κρυφτώ μακριά από σένα
Kαι όλο νομίζω πως μπορώ να γιατρευτώ
Πάνω σου πέφτω ξαφνικά και απεγνωσμένα
Στα ηλεκτροσόκ σου προσπαθώ να αντισταθώ

Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω
Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ
Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο
Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ

Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι
Σαν τότε που ματώναμε μαζί
Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη
Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Πήγε τρεις

Πήγε τρεις, μπαίνεις στ' όνειρό μου.
Πήγε τρεις, γίνεσαι παράπονό μου.
Πήγε τρεις, μεσ' στο άδειο σπίτι ζεις.
Μια στιγμή περπατάς τα βήματά μου,
μια στιγμή γράφεις με τα γράμματά μου,
μια στιγμή κι ύστερα έφυγε κι αυτή.

Πως ξημερώνει η νύχτα,πως.
Λείπεις και λείπει ο ουρανός.
Δεν είναι ο έρωτας θεός
γι' αυτόν που μένει μοναχός.
Πότε γιατρεύει ο χρόνος
αυτόν που μένει μόνος.
Πως ξημερώνει η νύχτα,πως.

Μια στιγμή να γυρνούσε ο χρόνος πίσω,
μια στιγμή στο λεπτό πριν σ' αγαπήσω,
μια στιγμή να 'χει λόγο η ζωή.
Πήγε τρεις, μπαίνεις στ' όνειρό μου.
Πήγε τρεις, γίνεσαι παράπονό μου.
Πήγε τρεις, μεσ' στο άδειο σπίτι ζεις.

Τέλειωσε

Τώρα πια τα βράδια δεν περνάνε
Έχω να σε δω πολύ καιρό
Με πονάει πολύ που σε θυμάμαι
Όλο προσπερνώ
Κι όλο είσαι εδώ

Τέλειωσε
Αυτή η αγάπη τέλειωσε
Αφήσαμε και έσβησε
Σαν ήλιος που αθόρυβα κι αργά βραδιάζει

Τέλειωσε
Κι εκεί που λέω τέλειωσε
Και κάθε δάκρυ στέγνωσε
Επάνω στην καρδιά μου, κάπου κάπου στάζει

Μια σταγόνα μοναξιάς
Σε χρώμα συννεφιάς
Που γίνεται βοριάς
Και δυναμώνει...

Μια σταγόνα μοναξιάς
Στο κέντρο της καρδιάς
Σαν άκρη μαχαιριάς
Και με σκοτώνει...

Τώρα προσπαθώ να μη λυπάμαι
Ότι έγινε, έγινε απλά
Έρχονται όμως ώρες που φοβάμαι
Τόση μοναξιά
Τόση παγωνιά

Η "μικρή"

Προσπαθώ πραγματικά μέσα στην τελευταία πενταετία να βρω ενα θετικό στοιχείο που να αφορά την ΑΕΛ..και το μονο που βρίσκω ειναι τον κόσμο της. "Πορωμένος", απίστευτα αφοσιωμένος, υπομονετικός μέχρι αηδίας. Και ακριβώς αυτός ο κόσμος, που στη μέρα του στην εξέδρα μπορεί με τον παλμό του να σου προκαλέσει ανατριχίλα, είναι το θύμα μιας συνεχιζόμενης σαθρής κατάστασης. Ένας φιλαθλος, είπε πως οι οπαδοί της ΑΕΛ δέχονται κάθε μέρα ένα ψυχικό βιασμό και δεν έχει καθόλου άδικο. Κάθε χρόνο ή ίδια ιστορία. Κρίση, οικονομικά προβλήματα πολλά λόγια και λίγα αποτελέσματα, ντροπιαστικες εμφανίσεις, διοικητική αστάθεια και πάει λεγοντας. Σε ένα σωματείο με τεράστια ιστορία και εκτόπισμα, οπαδοί του οποίου ειναι μερικοί απο τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της Λεμεσού. Ακόμη και οταν κατάφερε να κάνει ένα βήμα μπροστά (περιόδοι 2003 και 2004), αμέσως μετά παίρνει και πάλι την κατιούσα αφού υπερισχύουν οι εγωισμοί, οι προχειρότητες κ.λ.π. Με τα στραπάτσα που έχει πάθει η ΑΕΛ είχε πολλές ευκαιρίες να διορθώσει την κατάσταση, να επιφέρει ριζικές αλλαγές. Το έκανε μια μόλις φορά αλλά χρειάστηκε να φτάσει στο έσχατο σημείο τον υποβιβασμό. Και ξεκινώντας σχεδόν τότε από το μηδέν, να ορθοπηδήσει και να αγγίξει το πρωτάθλημα μετά απο 4 χρόνια. Η κατρακύλα συνεχίζεται και καλά κρατεί. Και πρέπει να γίνει μια τομή. Που δεν θα γίνει ποτε, αν δεν ξεκινήσει η προσπάθεια απο ένα σημείο. Ότι με το όνομα και την ιστορία, με ένα πιστό δυναμικό και πιστό κόσμο και με λεονταρισμούς ή μεγάλες δηλώσεις για το θεαθήναι δεν γίνεται δουλειά. Η ΑΕΛ είναι μεγάλη ομάδα απο ιστορικής αποψης αλλα έγινε μικρή τα τελευταία χρόνια. Και θα πρέπει να ξεκινήσει να δουλέψει με ρούχα στο πραγματικό σημερινό μποι, παρά στο θεωρητικό. Ειναι η μεγαλύτερη πηγή ταλέντων στη χώρα, αλλά κανένας παικταράς- προιόν της δεν μένει στην ομάδα.
Η ΑΕΛ έχει καταντήσει συνονθύλευμα αλλοδαπών που φυσικά δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν που πραγματικά παίζουν. Και ο κόσμος περιμένει. Γιατί έχει απαιτήσεις και κανένας δεν βγαίνει καθαρά και να του πει (γιατι λανθασμένα φοβάται), ότι "γίναμε μικροί και θα πρέπει να παλέψουμε σωστά και μεθοδικά για να ξαναμεγαλώσουμε"

Να είσαι κολυμβητής.

Αλήθεια, πόσα πλακάκια μετράς την ημέρα. σε xιλιομετρα παντα ?