Πρίν φθάσει ο άνθρωπος στο ύψηλο επίπεδο της Θείας αποκάλυψης ότι "ο Θεός αγάπη εστίν", οφείλει να εξαγνίσει τις εντελώς ανθρώπινες αντιλήψεις του όσον αφορά την αγάπη, για να δεχθεί το μυστήριο της Θείας αγάπης που περνά από το σταυρό. Πράγματι η λέξη αγάπη δηλώνει πολυ διαφορετικες πραγματικοτητες, σαρκικες η πνευματικες, αυθορμητες η ενσυνειδητες, σοβαρες η ελαφριες, ευεργετικες η καταστρεπτικες. Αγαπα κανεις κατι το ευχάριστω, ενα ζωο, ενα φιλο, ενα συναδελφο, τους γονεις, τα παιδια του ή τελος μια γυναικα, εναν ανδρα. Στην αγαπη αναμειγνυεται πολλες φορες η αμαρτια και αλλοτε βρισκει κανεις σ' αυτη ευθυτητα και ειλικρινεια που εκφραζονται συνηθως με απλες και διακριτικες λεξεις. Μαλιστα, οταν η εννοια της αγαπης διεισδυει στη θρησκευτικη ψυχολογια, τοτε ειναι γεματη απο μια ανθρωπινη εμπειρια πλουσια και συγκεκριμενη.
Συγχρονως ομως θετει και πολλα ερωτηματα. Ο Θεος, τοσο μεγαλος, τοσο αγνος, ειναι δυνατον να κατεβει τοσο χαμηλα ωστε να αγαπησει το μικρο και αμαρτωλο ανθρωπο ;
Κι αν ο Θεος καταδεχεται να αγαπησει τον ανθρωπο, πως ο ανθρωπος θα μπορουσε να ανταποκριθει σ' αυτη την αγαπη με μια αλλη αγαπη ; Τι σχεσει υπαρχει αναμεσα στην αγαπη του Θεου και στην αγαπη των ανθρωπων ;
Σ' αυτη τη θρησκευτικη ανησυχια του ανθρωπου, η Αγια Γραφη απαντα με σαφηνεια : ο Θεος πηρε την πρωτοβουλια ενος διαλογου αγαπης με τους ανθρωπους και, εν ονοματι αυτης της αγαπης, τους παρακινει και τους μαθαινει να αγαπουν ο ενας τον αλλον.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου