tag:blogger.com,1999:blog-52866844799376237972012-02-16T17:15:24.096-08:00ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΧΑΜΕΝΟarestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.comBlogger311100tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-23035867820400426302008-03-23T03:55:00.000-07:002008-03-23T03:56:18.872-07:00"Lady...I'm your knight in shining armor and I love you<br />You have made me what I am and I am yours.<br />My love...there's so many ways I want to say I love you<br />let me hold you in my arms forever more.<br />You have gone and made me such a fool<br />I'm so lost in your love..<br />and oh..we belong together..wont you believe in my song?<br />Lady...for so many years I thought I'd never find you.<br />You have come into my life and made me whole.<br />Forever..let me wake to see you each and every morning...<br />let me hear you whisper softly in my ear..<br />In my eyes I see no one else but you..<br />there's no other love like our love<br />and yes..oh yes I'll always want you near me<br />I've waited for you for so long<br />Lady...your love's the only love I need<br />and beside me is where I want you to be...<br />cause my love there's something I want you to know...<br />you're the love of my life.....<br />you're my lady".....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-2303586782040042630?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-53451516079572733732008-03-10T08:31:00.000-07:002008-03-10T08:44:23.829-07:00Πρίν φθάσει ο άνθρωπος στο ύψηλο επίπεδο της Θείας αποκάλυψης ότι "ο Θεός αγάπη εστίν", οφείλει να εξαγνίσει τις εντελώς ανθρώπινες αντιλήψεις του όσον αφορά την αγάπη, για να δεχθεί το μυστήριο της Θείας αγάπης που περνά από το σταυρό. Πράγματι η λέξη αγάπη δηλώνει πολυ διαφορετικες πραγματικοτητες, σαρκικες η πνευματικες, αυθορμητες η ενσυνειδητες, σοβαρες η ελαφριες, ευεργετικες η καταστρεπτικες. Αγαπα κανεις κατι το ευχάριστω, ενα ζωο, ενα φιλο, ενα συναδελφο, τους γονεις, τα παιδια του ή τελος μια γυναικα, εναν ανδρα. Στην αγαπη αναμειγνυεται πολλες φορες η αμαρτια και αλλοτε βρισκει κανεις σ' αυτη ευθυτητα και ειλικρινεια που εκφραζονται συνηθως με απλες και διακριτικες λεξεις. Μαλιστα, οταν η εννοια της αγαπης διεισδυει στη θρησκευτικη ψυχολογια, τοτε ειναι γεματη απο μια ανθρωπινη εμπειρια πλουσια και συγκεκριμενη.<br />Συγχρονως ομως θετει και πολλα ερωτηματα. Ο Θεος, τοσο μεγαλος, τοσο αγνος, ειναι δυνατον να κατεβει τοσο χαμηλα ωστε να αγαπησει το μικρο και αμαρτωλο ανθρωπο ;<br /><br />Κι αν ο Θεος καταδεχεται να αγαπησει τον ανθρωπο, πως ο ανθρωπος θα μπορουσε να ανταποκριθει σ' αυτη την αγαπη με μια αλλη αγαπη ; Τι σχεσει υπαρχει αναμεσα στην αγαπη του Θεου και στην αγαπη των ανθρωπων ;<br />Σ' αυτη τη θρησκευτικη ανησυχια του ανθρωπου, η Αγια Γραφη απαντα με σαφηνεια : ο Θεος πηρε την πρωτοβουλια ενος διαλογου αγαπης με τους ανθρωπους και, εν ονοματι αυτης της αγαπης, τους παρακινει και τους μαθαινει να αγαπουν ο ενας τον αλλον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5345151607957273373?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-64363174416965330302008-02-16T07:15:00.000-08:002008-02-16T07:16:12.631-08:00<span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"> Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς </span><br /></span><br />Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας<br />Μουσική: Γιώργος Καρράς<br />Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες<br /><br />Τρέμουν τα πόδια μου το σώμα μου δειλιάζει<br />Κάθε φορά που πλησιάζεις προς τα 'δω<br />Με ξεσηκώνεις με χαλάς και μ' αναγκάζεις<br />Να μπω γυμνός στο ηλεκτρικό σου μακελειό<br /><br />Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω<br />Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ<br />Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο<br />Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ<br /><br />Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι<br />Σαν τότε που ματώναμε μαζί<br />Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη<br />Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς<br /><br />Τρέχω συνέχεια να κρυφτώ μακριά από σένα<br />Kαι όλο νομίζω πως μπορώ να γιατρευτώ<br />Πάνω σου πέφτω ξαφνικά και απεγνωσμένα<br />Στα ηλεκτροσόκ σου προσπαθώ να αντισταθώ<br /><br />Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω<br />Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ<br />Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο<br />Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ<br /><br />Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι<br />Σαν τότε που ματώναμε μαζί<br />Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη<br />Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-6436317441696533030?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-75374085762571296022008-02-12T06:00:00.001-08:002008-02-12T06:00:57.055-08:00Πήγε τρεις, μπαίνεις στ' όνειρό μου.<br />Πήγε τρεις, γίνεσαι παράπονό μου.<br />Πήγε τρεις, μεσ' στο άδειο σπίτι ζεις.<br />Μια στιγμή περπατάς τα βήματά μου,<br />μια στιγμή γράφεις με τα γράμματά μου,<br />μια στιγμή κι ύστερα έφυγε κι αυτή.<br /><br />Πως ξημερώνει η νύχτα,πως.<br />Λείπεις και λείπει ο ουρανός.<br />Δεν είναι ο έρωτας θεός<br />γι' αυτόν που μένει μοναχός.<br />Πότε γιατρεύει ο χρόνος<br />αυτόν που μένει μόνος.<br />Πως ξημερώνει η νύχτα,πως.<br /><br />Μια στιγμή να γυρνούσε ο χρόνος πίσω,<br />μια στιγμή στο λεπτό πριν σ' αγαπήσω,<br />μια στιγμή να 'χει λόγο η ζωή.<br />Πήγε τρεις, μπαίνεις στ' όνειρό μου.<br />Πήγε τρεις, γίνεσαι παράπονό μου.<br />Πήγε τρεις, μεσ' στο άδειο σπίτι ζεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-7537408576257129602?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-84811331388427639592008-02-11T04:17:00.001-08:002008-02-11T04:17:54.454-08:00Τώρα πια τα βράδια δεν περνάνε<br />Έχω να σε δω πολύ καιρό<br />Με πονάει πολύ που σε θυμάμαι<br />Όλο προσπερνώ<br />Κι όλο είσαι εδώ<br /><br />Τέλειωσε<br />Αυτή η αγάπη τέλειωσε<br />Αφήσαμε και έσβησε<br />Σαν ήλιος που αθόρυβα κι αργά βραδιάζει<br /><br />Τέλειωσε<br />Κι εκεί που λέω τέλειωσε<br />Και κάθε δάκρυ στέγνωσε<br />Επάνω στην καρδιά μου, κάπου κάπου στάζει<br /><br />Μια σταγόνα μοναξιάς<br />Σε χρώμα συννεφιάς<br />Που γίνεται βοριάς<br />Και δυναμώνει...<br /><br />Μια σταγόνα μοναξιάς<br />Στο κέντρο της καρδιάς<br />Σαν άκρη μαχαιριάς<br />Και με σκοτώνει...<br /><br />Τώρα προσπαθώ να μη λυπάμαι<br />Ότι έγινε, έγινε απλά<br />Έρχονται όμως ώρες που φοβάμαι<br />Τόση μοναξιά<br />Τόση παγωνιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-8481133138842763959?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-77645167376989833002008-02-07T00:10:00.000-08:002008-02-07T00:11:18.601-08:00<span class="postbody"> Προσπαθώ πραγματικά μέσα στην τελευταία πενταετία να βρω ενα θετικό στοιχείο που να αφορά την ΑΕΛ..και το μονο που βρίσκω ειναι τον κόσμο της. "Πορωμένος", απίστευτα αφοσιωμένος, υπομονετικός μέχρι αηδίας. Και ακριβώς αυτός ο κόσμος, που στη μέρα του στην εξέδρα μπορεί με τον παλμό του να σου προκαλέσει ανατριχίλα, είναι το θύμα μιας συνεχιζόμενης σαθρής κατάστασης. Ένας φιλαθλος, είπε πως οι οπαδοί της ΑΕΛ δέχονται κάθε μέρα ένα ψυχικό βιασμό και δεν έχει καθόλου άδικο. Κάθε χρόνο ή ίδια ιστορία. Κρίση, οικονομικά προβλήματα πολλά λόγια και λίγα αποτελέσματα, ντροπιαστικες εμφανίσεις, διοικητική αστάθεια και πάει λεγοντας. Σε ένα σωματείο με τεράστια ιστορία και εκτόπισμα, οπαδοί του οποίου ειναι μερικοί απο τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της Λεμεσού. Ακόμη και οταν κατάφερε να κάνει ένα βήμα μπροστά (περιόδοι 2003 και 2004), αμέσως μετά παίρνει και πάλι την κατιούσα αφού υπερισχύουν οι εγωισμοί, οι προχειρότητες κ.λ.π. Με τα στραπάτσα που έχει πάθει η ΑΕΛ είχε πολλές ευκαιρίες να διορθώσει την κατάσταση, να επιφέρει ριζικές αλλαγές. Το έκανε μια μόλις φορά αλλά χρειάστηκε να φτάσει στο έσχατο σημείο τον υποβιβασμό. Και ξεκινώντας σχεδόν τότε από το μηδέν, να ορθοπηδήσει και να αγγίξει το πρωτάθλημα μετά απο 4 χρόνια. Η κατρακύλα συνεχίζεται και καλά κρατεί. Και πρέπει να γίνει μια τομή. Που δεν θα γίνει ποτε, αν δεν ξεκινήσει η προσπάθεια απο ένα σημείο. Ότι με το όνομα και την ιστορία, με ένα πιστό δυναμικό και πιστό κόσμο και με λεονταρισμούς ή μεγάλες δηλώσεις για το θεαθήναι δεν γίνεται δουλειά. Η ΑΕΛ είναι μεγάλη ομάδα απο ιστορικής αποψης αλλα έγινε μικρή τα τελευταία χρόνια. Και θα πρέπει να ξεκινήσει να δουλέψει με ρούχα στο πραγματικό σημερινό μποι, παρά στο θεωρητικό. Ειναι η μεγαλύτερη πηγή ταλέντων στη χώρα, αλλά κανένας παικταράς- προιόν της δεν μένει στην ομάδα.<br />Η ΑΕΛ έχει καταντήσει συνονθύλευμα αλλοδαπών που φυσικά δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν που πραγματικά παίζουν. Και ο κόσμος περιμένει. Γιατί έχει απαιτήσεις και κανένας δεν βγαίνει καθαρά και να του πει (γιατι λανθασμένα φοβάται), ότι "γίναμε μικροί και θα πρέπει να παλέψουμε σωστά και μεθοδικά για να ξαναμεγαλώσουμε" </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-7764516737698983300?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-55141597455762315962008-02-02T07:52:00.000-08:002008-02-02T07:54:56.459-08:00Αλήθεια, πόσα πλακάκια μετράς την ημέρα. σε xιλιομετρα παντα ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5514159745576231596?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-47834517312184582402008-01-31T02:49:00.000-08:002008-01-31T02:52:30.202-08:00<pre>1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο<br />που θα πέθαιναν για σένα.<br /><br />2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν<br />με κάποιο τρόπο.<br /><br />3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει<br />είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.<br /><br />4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα<br />και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.<br /><br />5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται<br />πριν κοιμηθεί.<br /><br />6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.<br /><br />7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.<br /><br />8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε<br />αγαπάει.<br /><br />9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι<br />καλό βγαίνει από αυτό<br /><br />10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον<br />σου, ξαναρίξε μια ματιά<br /><br />11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι<br />και να ξεχνάς τις προσβολές.</pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-4783451731218458240?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-55971112756048085642008-01-30T09:51:00.001-08:002008-01-31T01:36:53.049-08:00Δεν το πήρα στα σοβαρά αλλά τώρα με καίει. Σας το παρουσιάζω<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σου δινω αυτο για να καταλαβεις λιγο τον τροπο με τον οποιο σκεφτομαι. Δεν εχω τιποτα αλλο να προσθεσω... Δεν απευθυνομαι προσωπικα σε σ'ενα αλλα γενικα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αν ο Θεος ξεχνουσε για μια στιγμη οτι ειμαι μια μαριονετα φτιαγμενη απο κουρελια και μου χαριζε ενα ζωη, ισως δεν θα ελεγα ολα αυτα που σκεφτομαι, αλλα σιγουρα θα σκεφομουν ολα αυτα που γραφω εδω... </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα εδινα αξια στα πραγματα, οχι γι' αυτο που αξιζουν αλλα γι' αυτο που σημαινουν. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα κοιμομουν λιγο, θα ονειρευομουν πιο πολυ, γιατι για καθε λεπτο που κλενουμε τα ματια χανουμε εξιντα δευτερολεπτα φωτος. Θα συνεχιζα οταν οι αλλοι σταματουσαν, θα ξυπνουσα οταν οι αλλοι κοιμουνταν. Θα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ακουγα</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> οταν οι αλλοι μιλουσαν....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αν ο Θεος μου δωριζε ενα κομματι ζωη, θα ντυνομουν λιτα θα ξαπλωνα στον ηλιο, αφηνοντας ακαλυπτο οχι μονο το σωμα αλλα και τη ψυχη μου. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εαν μπορουσα, θα εγραφα το μισος μου πανω στον παγο και θα περιμενα να βγει ο ηλιος. Θα ζωγραφιζα με ενα ονειρο του Βαν Γκουγ πανω στα αστρα ενα ποιημα του Μπενεντετι και ενα τραγουδι θα ηταν η σερενατα μου για την Σεληνη. Θα ποτιζα με τα δακρια μου τα τριανταφυλλα, για να νιωσω το πονο απ' τα αγκαθια τους και το κοκκινωπο φιλι των πεταλων τους...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν θα αφηνα να περασει ουτε μια μερα χωρις να πω στους ανθρωπους οτι τους αγαπω. Θα εκανα καθε ανδρα και γυναικα να πιστεψουν οτι ειναι οι αγαπητοι μου και θα ζουσα ερωτευμενη με τον ερωτα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στους ανθρωπους θα εδειχνα ποσο λαθος κανουν να νομιζουν οτι παυουν να ερωτευονται οταν γερνουν, χωρις να καταλαβαινουν οτι γερνουν οταν παυουν να ερωτευονται! Στο μικρο παιδι θα εδινα φτερα, αλλα θα το αφηνα να μαθει μονο του να πεταει. Στους γερους θα εδειχνα οτι τον θανατο δεν φερνουν τα γκρατεια αλλα η λυθη... Εμαθα τοσα πραγματα απο σας, τους ανθρωπους...</span><br /><br /></span><span style="font-style: italic;"><span>Η συνεχεια αργοτερα... 30/1/2008<br /><br />Να και η συνε</span></span><span style="font-style: italic;"><span>χεια ... 31/1/2008<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εμαθα πως ολοι θελουν να ζησουν στην κορυφη του βουνου, </span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">χωρις να γνωριζουν οτι η</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αληθινη ευτυ</span></span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χια βρισκεται στον τροπο που κατεβαινεις την αποκρημνη πλαγια. Εμαθα πως οταν το νεογεννητο σφιγγει στη μικρη παλαμη του για πρωτη φορα το δαχτυλο του πατερα του, το αι</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χμαλωτιζει για παντα.<br /><br />Εμαθα πως ο ανθρωπος δικαιουται να κοιτα τον αλλον απο ψηλα μονο οταν πρεπει να τον βοηθησει να σηκωθει. Ειναι τοσα πολλα τα πραγματα που μπορεσα να μαθω απο σας.<br /><br />Να λες <span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">παντα</span> </span>αυτο που νιωθεις και να κανεις παντα αυτο που σκεφτεσαι. Αν ηξερα οτι σημερα θα ηταν η τελευταια φορα που θα σ' εβλεπα να κοιμασαι θα σ' αγκαλιαζα σφι</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χτα και θα προσευ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χομουν στο Θεο για να μπορεσω να γινω φυλακας της ψυ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χης σου. Αν ηξερα οτι αυτη θα ηταν η τελευταια φορα που θα σ' εβλεπα να βγαινεις απ' την πορτα, θα σ' αγκαλιαζα σφι</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χτα και θα σου δινα ενα φιλι. Αν ηξερα οτι αυτες θα ηταν οι τελευταιες στιγμες που σ' εβλεπα θα ελεγα σ' αγαπω και δεν θα υπεθετα ανοητα οτι το ξερεις ηδη.<br />Υπαρ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χει παντα ενα αυριο και η ζωη μα δινει και αλλες ευκαιριες για να κανουμε τα πραγματα οπως πρεπει, αλλα σε περιπτωση που κανω λαθος και μας μενει μονο το σημερα θα ηθελα να σου πω να κανεις τα ονειρα σου πραγματικοτητα και καλη συνε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χεια σε οτι κι αν κανεις... Τιποτα δεν ειναι τυ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χαιο σε αυτη τη ζωη. Αρα οτι και να γινει θα υπαρχει λογος....<br /><br />Το αυριο δεν το ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χει εξασφαλισει κανενας. Σημερα μπορει να ειναι η τελευταια φορα που βλεπεις τους ανθρωπους που αγαπας. Γι' αυτο μη περιμενεις αλλο καν' το σημερα, γιατι αν το αυριο δεν ερθει ποτε, θα μετανιωσεις σιγουρα για τη μερα που δεν βρηκες </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χρονο για ενα </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">χαμογελο, μια αγκαλια, ενα φιλι και ησουν πολυ απασ</span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">χολημενος για να κανεις πραξη μια επιθυμια τους. Κρατα αυτους που αγαπας κοντα σου και βρες το χρονο για να τους πεις τα λογια αγαπης που ξερεις...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κανεις δεν θα σε θυμαται για τις κρυφες σου σκεψεις. Ζητα απο το Θεο τη δυναμη για να τις εκφρασεις. Δειξε στους φιλους σου τι σημαινουν για σενα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στειλε αυτο το μηνυμα σε οποιους θελεις. Αν δεν το κανεις σημερα, αυριο θα ειναι οπως και χθες. Κι αν δεν το κανεις ποτε δεν πειραζει.. <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">¨Ξεκινα να κανεις πραξη τα ονειρα σου¨<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Λοιπον, απο που να ξεκινησω... και που να τελειωσω... Πρωτα απ΄ολα θελω να ξεκαθαρισω ορισμενα πραγματα οσον αφορα τη θεση μου. Δεν ειμαι αυτη που φαινομαι. Ουτως η αλλως σημασια δεν ε</span></span></span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χει το <span style="font-weight: bold;">φαινεσθαι</span> αλλα το <span style="font-weight: bold;">ειναι</span>... Πιστευω οτι απλα με ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χεις για να περνας την ωρα σου. Τουλα</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χιστον ετσι μου ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χεις δειξει με την συμπεριφορα σου. Εχω αδικο ? Δε ξερω γιατι αλλα μου συμπεριφερεσαι ασ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χημα </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χωρις λογο. Δε μπορω να σε καταλαβω ωρες ωρες. Ειναι φορες που μου φερεσαι ωραια και φορες σαν να μην υφισταμαι, σαν να μην υπαρ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χω. Δεν ξερω τι θες απο μενα (?) Δεν μπορω να αντιληφθω... Μου ειναι δυσκολο...<br />Θελω να σου ζητησω ενα συγγνωμη γιατι εκεινη την ημερα στο σ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χολειο σου φερθηκα αποτομα. Νιωθω τυψεις. Φερθηκα εγωιστικα και ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χω την αναγκη να απολογηθω. Μη θεωρησεις οτι σου γραφω αυτο το "γραμμα", <span style="font-weight: bold;">ο</span></span></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χι </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);">επειδη δεν ε</span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χω τα κοτσια να σου τα πω face to face απλα επιθυμω να σου δωσω την ευκαιρια να σκεφτεις λιγο πριν απαντησεις εκτος και αν ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χεις με σοβαροτερα προβληματα να ασ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χοληθεις και δεν ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χεις ορεξη για μαλακιες.<br />Ακομα θελω να ξερεις οτι σου γραφω γιατι σε υποστηριζω... Καταλαβαινω οτι ε</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χεις αγωνες αλλα δωσε μου και μενα λιγη σημασια. Μην αδιαφορεις ετσι. Ξερω οτι εισαι πολυ ευαισθητος απ' οτι προλαβα να καταλαβω και σου ξαναζηταω συγγνωμη.<br /><br />Αυτα εκ μερους μου. Απο εκει και περα εξυπνος εισαι για να καταλαβεις καποια πραγματα και να αποφασισεις τι θες απο μενα και γενικα τι θελεις με τη ζωη σου. Οταν σκεφτεις με</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-style: italic;">χρι ωσοτου να καταληξεις σε ενα συμπερασμακαι αν θελεις ενημεροσαι και εμενα για να ξερω που να βαδιζω. Στα σιγουρα η στα αβεβαια ???<br />Αρκεται σου εγραψα...<br />Οτι και να γινει εγω παντα θα ειμαι διπλα σου να σε στηριζω ειτε σαν φιλη σου ειτε σαν κοπελα σου. Αυτα... Τελος.....<br /></span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);"> Χριστινα.....<br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Αυτο ηταν το γραμμα...<br /><br />:|<br /></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"> </span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /></span></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5597111275604808564?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-30527066732811169962008-01-30T08:57:00.000-08:002008-01-30T09:02:40.702-08:00<span style="font-style: italic;">What if all these fantasies</span><br /><span style="font-style: italic;">Come flailing aground</span><br /><span style="font-style: italic;">Now I've said too much</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">I thought that I heard you laughing</span><br /><span style="font-style: italic;">I thought that I heard you sing</span><br /><span style="font-style: italic;">I think I thought I saw you try</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">But that was just a dream</span><br /><span style="font-style: italic;">That was just a dream</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-3052706673281116996?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-52984497665290492332008-01-16T04:58:00.000-08:002008-01-16T04:59:39.557-08:00<span style="font-size: 10pt; font-family: Verdana;" lang="EL">Μόνος οδηγάω μόνος<br />ατέλειωτος ο δρόμος<br />ατέλειωτες στροφές<br /><br />Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη<br />μα πάντα με πληγώνει<br />κι αρχίζω ανασκαφές<br /><br />Είδα την άγνωστη πατρίδα<br />χαμένη Ατλαντίδα<br />στις χωματερές<br /><br />Τώρα περιμένει τώρα<br />με τα κρυφά της δώρα<br />τους εθελοντές<br /><br />Μην ψάχνεις πια αλλού<br />αφού το ξέρεις ήδη<br />μην ψάχνεις πια αλλού<br />εδώ είναι το ταξίδι<br />εδώ είναι το ταξίδι<br /><br />Φώτα της πόλης μας τα φώτα<br />σαν τα βαρελότα<br />που ρίχναμε μικροί<br /><br />Φιλίες οι παιδικές φιλίες<br />χαμένες παραλίες<br />χαμένη διαδρομή<br /><br />Στάση κορίτσια που 'χω χάσει<br />πληγές που 'χω ξεχάσει<br />ανοίγουνε ξανά<br /><br />Βράδια τα εφηβικά μας βράδια<br />τα πιο πικρά μας χάδια<br />πατρίδα μας γλυκιά<br /><br />Μην ψάχνεις πια αλλού<br />αφού το ξέρεις ήδη<br />μην ψάχνεις πια αλλού<br />εδώ είναι το ταξίδι<br />εδώ είναι το ταξίδι<br /><br />Κρίμα να μείνεις πάντα θύμα<br />πάλι το ίδιο ποίημα<br />για ξένες καλλονές<br /><br />Μόνος οδηγάω μόνος<br />κι όλο με βγάζει ο δρόμος<br />στις ίδιες γειτονιές<br /><br />Μην ψάχνεις πια αλλού<br />αφού το ξέρεις ήδη<br />μην ψάχνεις πια αλλού<br />εδώ είναι το ταξίδι<br />εδώ είναι το ταξίδι</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5298449766529049233?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-91047021629584892892008-01-16T03:09:00.000-08:002008-01-16T03:31:59.023-08:00...μα ΑΝ το μπορω ποτε δεν ρωτησες..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-9104702162958489289?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-21636572261146889482008-01-08T02:30:00.000-08:002008-01-08T02:31:05.050-08:00<div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 0, 128); font-family: Garamond; font-size: 180%;"><blockquote></blockquote>Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. <span style="font-weight: bold; font-size: 180%;">και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν</span>, <span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγάπην</span> δε μη έχω</span>, <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ουδέν ειμι</span>. και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, <span style="font-weight: bold;">ουκ ασχημονεί</span>, <span style="font-weight: bold;">ου ζητεί τα εαυτής</span>, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, <span style="font-weight: bold;">ου χαίρει επί τη αδικία</span>, συγχαίρει δε τη αληθεία. πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, <span style="font-weight: bold;">πάντα ελπίζει</span>, πάντα υπομένει. <span style="font-weight: bold;">η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει</span>. είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται. είτε γλώσσαι παύσονται. είτε γνώσις καταργηθήσεται. εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν. όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην. ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου.</span><span style="color: rgb(0, 0, 128); font-family: Garamond; font-size: 180%;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 128); font-family: Garamond; font-size: 180%;">βλέπομεν γαρ άρτι δι΄εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον. άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. νυνί δε <span style="font-weight: bold;">μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. μείζων δε τούτων η αγάπη.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-2163657226114688948?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-21842360180666738482008-01-08T02:25:00.000-08:002008-01-08T02:27:47.742-08:00<h3 style="font-style: italic;" class="post-title entry-title"> <a href="http://raisedcosine14.blogspot.com/2007/09/o_10.html"></a></h3><blockquote><h3 style="font-style: italic;" class="post-title entry-title"><a href="http://raisedcosine14.blogspot.com/2007/09/o_10.html"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL"></span></span>Oσο αγαπαω μενω πισω και ολο μ'αφηνεις να σ'αφησω</a> </h3> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">"</span></span><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Αγάπης φως της γης ταξίδια</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μαύρα παράξενα παιχνίδια.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Στο φως του ήλιου θ’ ακουμπήσω</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Το καλοκαίρι να μυρίσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μ’ άσπρο πανί θα ταξιδέψω, </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Όσο αγαπάω μένω πίσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Κι όλο μ’ αφήνεις να σ’αφήσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Αγάπης φως της γης ταξίδια.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μαύρα παράξενα παιχνίδια.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Στο φως του ήλιου θ’ ακουμπήσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Το καλοκαίρι να μυρίσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μ’ άσπρο πανί θα ταξιδέψω, </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Όσο αγαπάω μένω πίσω.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"> <span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Κι όλο μ’αφήνεις να σ’αφήσω, να σ’αφήσω, να σ’αφήσω...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><br /><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Ειμαι ανικανος αραγε να προσεγγισω το αισθημα που νιωθουν ολοι οσοι ακουν τετοιου ειδους κομματια?Οι φιλοι και γνωστοι μου παιρνουν ενα υφος πολυ αγαπησιαρικο οταν τους ταξιδευουν τετοιοι στιχοι και μελωδιες...περα μακρια απο τα αγχη και τις ανησυχιες που τους κρατουν δεσμιους στην σκληρη πραγματικοτητα.Τους παρατηρω με αφελεια μικρου παιδιου που ομως διψαει για γνωση...να του πουν πως το κανουν!Με μια ζηλεια ταυτοχρονα ομως που εκεινοι μπορουν ενω εγω οχι..Φοβαμαι ειπες να αφεθω...ειναι αληθεια ισως...τι με εκανε ετσι?Η κατασταση στην οποια βρισκομαι?Καποια μου ειπε πως ειμαι ανικανος να αγαπησω πραγματικα...πως ειμαι δυστυχης που δενε χω νιωσει ακομα αυτο το συναισθημα..κι αν το ενιωσα και δεν το καταλαβα?Αν παλι θελω να το νιωσω και κατι με κραταει πισω απο μια αορατη ασπιδα που μοιαζει ασηκωτη?Γιατι φοβαμαι φιλε μου?Γιατι?Μηπως γιατι στην συγκεκριμενη χρονικη στιγμη δε θα μπορουσα να ρισκαρω να πληγωθω...?Ποσα ατελειωτα βραδυα δεν εκλαψα για αυτη την προσωρινη ψυχικη αναπηρια μου...Γιατι μονο προσωρινη ειναι...εχω κι αλλη ζαρια και ακομα δε τελειωσε τιποτα...οσο κι αν καποιος θελει να μου δωσει κοκκινη,εγω παραμενω στο παιχνιδι και σκοραρω...Τελικα μαλλον,ολο με αφηνω να μ'αφησω...ας ειναι...ενα super girl χρειαζομαι και 2-3 καλους και στερεους φιλους...nothing can go wrong then...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Η ωρα δειχνει 9:08 και η μαχη μολις ξεκινησε...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL">Φιλια πολλα! "<br /></span></span></p></blockquote><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-family: Comic Sans MS; font-size: 100%;"><span lang="EL"></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-2184236018066673848?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-72179899762152930192007-12-31T05:29:00.000-08:002007-12-31T05:30:19.267-08:00<em>Πέτρινες μέρες φύτεψες σε πέτρινη μήτρα</em><br /><em>και με γέννησες....</em><br /><em>Θύτης μιας ζωής που ποτέ δεν θέλησες.</em><br /><em>Τα χέρια σου ματωβαμμένα έχεις</em><br /><em>μ’ αυτό της ψυχής μου το αίμα</em><br /><em>απ’ την ώρα που τον ομφαλό μου έκοψαν.</em><br /><em>Απ’ το υγρό σκοτάδι της μήτρας<br />σε μια υγρή σκοτεινή ζωή με έφερες.<br />Ποιο λουλούδι να ζήσει μπορεί</em><br /><em>χωρίς το φιλί του αγέρα;<br />Κι αγέρας εσύ δεν ήσουν....</em><br /><em>Ποιό χιόνι λιώνει</em><br /><em>χωρίς του ήλιου το χάδι;</em><br /><em>Κι ήλιος ποτέ δεν υπήρξες ...</em><br /><em>Ποιό παιδί χωρίς το φιλί - βλέμμα</em><br /><em>ανδρώνεται και θεριεύει;<br />Ποιό σπλάχνο απ’ τα σπλάχνα μας<br />χωρίς ευχή τραγουδιού<br />νανούρισμα αγκαλιάς<br />να χαμογελά θα μάθει;</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-7217989976215293019?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-51174727858473912142007-12-31T05:28:00.002-08:002007-12-31T05:33:38.446-08:00<div id="Text2" class="widget Text"> <div class="widget-content"> </div><div style="text-align: left;"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Georgia;">Χαϊδεύει τη φλόγα των κεριών ο άνεμος, σα ψιθύρισμα στ’ αφτί.</span></span></div></div><div style="text-align: left;" class="widget-content"><div class="widget-content"> </div></div><div style="text-align: left;" class="widget-content"><span style="font-size:100%;"><span class="widget-item-control">Κι όπως λέει το λείπω, λέει το φεύγω, δίχως να νιώθει τη διαφορά.</span></span></div><div style="text-align: left;" class="widget-content"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Georgia;" >Όπως ξεφυσά έτσι δίδει το φιλί της ζωής.<strong><br />Μ’ άλλο να ξεφυσάς κι άλλο πνοή να δίδεις.</strong> </span></span> </div><div style="text-align: left;" id="Text6" class="widget Text"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div class="widget-content"><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Georgia;">Ποτέ δεν το κατάλαβε. </span></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5117472785847391214?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-48875822163912703902007-12-31T05:28:00.001-08:002007-12-31T05:28:41.592-08:00Έχω κάτι δουλίτσες... Κρατάς για λίγο την καρδιά μου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-4887582216391270390?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-31714270799338388332007-12-31T05:27:00.001-08:002007-12-31T05:27:52.584-08:00Τρέχεις! Τρέχεις αδιάκοπα! Συνέχεια!... Κι όταν με δεις, τρέχεις ξανά να μ` αγκαλιάσεις.<br />Τυλίγεις τα χεράκια σου στη μέση μου, γέρνεις επάνω μου για δυο στιγμές το ιδρωμένο σου κεφάλι και το ίδιο γρήγορα μ` αφήνεις για να παίξεις.<br />Και μένει ο ιδρώτας σου στα ρούχα μου. Κι είναι πολύτιμος για μένα. Πολύτιμος σαν το νερό. Σαν τ` οξυγόνο. Κάθε μου δευτερόλεπτο μαζί σου, θησαυρός!<br />Δίνεις αξία στο χρόνο. Δίνεις αξία στα πράγματα. Στη δουλειά. Στην κούραση. Ακόμα και στη λύπη! Δίνεις αξία στη Ζωή!...Κι εγώ τόσο την είχα αμφισβητήσει…<p>Τα ωραιότερα μάτια του κόσμου!<br />Δεν έχω δει άλλο πλάσμα να μιλάει τόσο με τα μάτια.<br />Τα μάτια του τα ξαφνιασμένα, τα χαρούμενα, τα λυπημένα, τα περίεργα, τ` απορημένα…<br />Τα μάτια αυτά που σε κοιτούν ίσια στα μάτια.<br />Χωρίς συστολή, δίχως ενδοιασμό ή φόβο. Ψάχνουν ν` αναγνωρίσουν στα δικά σου επιβεβαίωση και επιβράβευση κι αποδοχή, απάντηση στις απορίες τους, συμπαράσταση κι Αγάπη…<br />Τα μάτια που όταν γυρίζουνε για να σε δουν πέφτει επάνω σου με ορμή η Αθωότητα κι η Αλήθεια. Που όταν δακρύζουν ανοίγει η αγκαλιά σου διάπλατα να τα στεγνώσει.<br />Σε κοιτάει και βλέπεις την ψυχή του. Σε κοιτάει κι αφήνει μπρος στα πόδια σου ολόγυμνο τον εαυτό του. Τον εκθέτει∙ έτσι απλά στον εμπιστεύεται, χωρίς καχυποψία καμιά. Μένει μπροστά σου ανυπεράσπιστο κι ευάλωτο σε κάθε συμπεριφορά σου.<br />Κι εσύ, πόση ευθύνη…Μα και πόση ευγνωμοσύνη…</p><p>Γι` αυτά τα μάτια, γι` αυτό το χαμόγελο, γι` αυτή την αγκαλιά…τα πάντα αξίζουν!<br />Σπάει η καρδιά μου!<br />Ποιον να παρακαλέσω να μην πάθεις τίποτα; Ποιος θα μου εγγυηθεί ότι δεν είσαι τόσο εύθραυστο όσο μοιάζεις;<br />Πιέζει ο χρόνος κι η ανάγκη να σου δώσω, επιτακτική!<br />Μα τι να σου χαρίσω, πες μου. Τι μπορώ;<br />Θέλω να σου χαρίσω το καλύτερό μου!<br />Μα, ξαφνικά, δεν βρίσκω τίποτα αρκετά καλό σ` εμένα.<br />Αφού, από τότε που σε γνώρισα, γνώρισα τον πιο πλούσιο άνθρωπο του κόσμου!<br />Κι από τότε, μόνο παίρνω από σένα. Μόνο μαθαίνω.<br />Πώς να τολμήσω να σε διδάξω, μάτια μου!<br />Τι μπορώ μέσα σου ν` αγγίξω χωρίς να σε χαλάσω;<br />Το υλικό που είσαι καμωμένο: Ευαισθησία και Μάτια!<br />…Και με τρομάζει!<br />Γέμισα φόβο, ψυχή μου! Φόβο που την αθωότητά σου αυτή και την Αλήθεια, ο κόσμος δεν θα τη δεχτεί. Ούτε και την ευαισθησία που ξεχειλίζεις.<br />Φοβάμαι! Τρέμω τη στιγμή που αυτά τα μάτια<br />–αυτά που τόσο εύκολα τώρα εμπιστεύεσαι σ` εμένα<br />κι αποκαλύπτεσαι μ` αυτά και μ` αφοπλίζεις-<br />θα τα σηκώσεις μες στον κόσμο.<br />Κι εκείνος θα θελήσει να στα σβήσει, αστέρι μου.<br />Κι εγώ είμ` ανίσχυρη…Ανίκανη να σε βοηθήσω!<br />Ούτε κι εγώ μπόρεσα ακόμη μέσα του να περπατώ.<br />Ξέρω, μικρό μου. Δεν μπορώ να εμποδίσω ούτε τη λύπη ούτε το δάκρυ να χτυπά την πόρτα σου μες στη ζωή. Μα θα ‘θελα να είμ` εκεί όταν συμβαίνει, να τα παλέψουμε μαζί.<br />Ούτε κι αυτό θα γίνει όμως, ξέρω.<br />Ούτε και κάποια συμβουλή είμαι άξια να σου δώσω.<br />Όμως, για ένα είμαι σίγουρη!<br />Ότι όταν τελικά, τα μάτια αυτά θα τα σηκώσεις μες στον κόσμο, αυτός <strong>θα φοβηθεί!<br /></strong>Κι είναι σημαντικό να το θυμάσαι αυτό!<br />Γιατί η αγριότητα που ίσως αντικρίσεις, θα είναι των δειλών ο πανικός.<br />Αυτοί φοβούνται πιο πολύ και τερατοποιούνται.<br />Μα εσύ μην γίνεις σαν κι αυτούς! Ούτε να σκύψεις, όμως!<br />Μείνε σ` αυτό που είσαι σταθερός<br />κι όρμα σ` ό,τι αγαπάς, όπως και τώρα!...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-3171427079933838833?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-41187903495032924772007-12-31T05:26:00.001-08:002007-12-31T05:26:37.237-08:00<em>"Πολλα μπορει να συγχωρεσει μια γυναικα, οχι ομως το να την αναγκασεις να κοιταξει χαμηλα. Για να αγαπησει μια γυναικα εναν αντρα, πρεπει πρωτα να τον βαλει σ' ενα θρονο και να τον προσκυνησει, γιατι ετσι οριζει η φυση της, γιατι ετσι αισθανεται γυναικα. Αυτος ομως ο θρονος θα πρεπει να του αξιζει.Ο αντρας πρεπει να ειναι αρχοντας, για να υποταξει μια γυναικα. Και οποιος γκρεμιζεται απο το θρονο του, και μαλιστα χωρις αιτια, δεν ειναι αρχοντας. Τα ματια μιας γυναικας εχουν αναγκη να τον βλεπουνα ψηλα, η ψυχη της να τον θαυμαζει, το κορμι της να υποτασσεται. Κι οποιος δεν την προκαλει αυτα τα συναισθηματα δε θα κερδισει ποτε την αγαπη της... Στα ματια τησ δικης σου γυναικας εισαι αρχοντας.Μην της δειξεις ποτε οτι εχεις πεσει απο το θρονο σου. Δε θα σ' το συγχωρεσει, οχι γιατι πηγες με αλλη, οσο γιατι την αναγκασες να κοιταξει χαμηλα... <span style="color:#ff6600;"><strong>Καταλαβαινεις πως το θετω...</strong><span style="color:#000000;">"</span></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-4118790349503292477?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-1367776371406710772007-12-31T05:25:00.000-08:002007-12-31T05:26:07.715-08:00<em>"...ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝΕ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΓΟΝΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΕΔΙΝΑ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΩ ΑΥΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΣΚΛΗΡΑ. ΗΜΟΥΝ ΜΟΛΙΣ ΕΙΚΟΣΙ ΕΞΙ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ. <strong><span style="color:#ff0000;">ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΙΧΑ ΣΤΟΧΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΝΕΙΡΑ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΟΝΕΙΡΑ ΠΕΤΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΑΤΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΗ ΓΗ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ, ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΠΑΝΤΑ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ..</span>.</strong>"</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-136777637140671077?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-15755501663944016122007-12-31T05:24:00.000-08:002007-12-31T05:25:37.277-08:00..."Αν την παρομοιαζα με γυναικα, θα ηταν καπως ετσι: λαμπερη και συναμα θεοσκοτεινη, ερωτιαρα και υπολογιστρια, διασκεδαστικη και καβγατζου, τρυφερη και σκληρη, πλανευτρα και ανελεητη, τιμια και ρουφιανα, ντομπρα και υπουλη, γοητευτικη και αηδιαστικη, αισθησιακη και απομακρη, μα πανω απ' ολα μια θεανοιχτη αγκαλια, ενα κορμι με ανοιχτα ποδια ετοιμα να σε κλεισουν μεσα τους, να σε αποχαυνωσουν, να σε στειλουν στον παραδεισο...η στην κολαση, αρκει να ησουν διατεθειμενος να πληρωσεις."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-1575550166394401612?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-30440962058304109512007-12-12T23:04:00.000-08:002007-12-12T23:05:38.421-08:00<span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="font-family: times new roman;"> <span style="font-size: 130%;">Το φεγγάρι που γεμίζει κάθε τόσο κυβερνώντας αχόρταγα τον ουρανό. Μια γλάστρα με ανθισμένα λουλούδια στον καύσωνα. Η μυρωδιά του πολύχρονου έλατου το μεσημέρι. Δύο σκόρπια ούζα παρέα με φτωχό ελληνικό μεζέ. Το άπλυτο φανελάκι σου στο πλάι μιας καρέκλας. Ένα γέρικο κορίτσι σε άγνωστη επαρχία, που ξέχασε να ονειρευτεί. Ένα τραγούδι που προσπάθησα να πιάσω καλύτερα στο ραδιόφωνο. Και στράβωσα άτσαλα την κεραία του. Ένας μεθυσμένος χορός σε ανεμοδαρμένη σκεπή. Ένα θολό αλκοόλ σε τυχαίο γυάλινο ποτήρι. Ένα μακρινό φως μέσα στην απέραντη βουνίσια ερημιά. Ένα νεαρό αγόρι, που χαραμίζει τον πρωινό του ιδρώτα, δουλεύοντας για λάθος σκοπό. Μια νυχτερίδα που περιμένει να σκουρύνουνε τα σύννεφα, κρυμμένη κάτω από άβολα παλιά κεραμίδια. Ένα θηλυκό σκυλί χωρίς όνομα, με υγρό πλάγιο βλέμμα, που εκλιπαρεί τη μνήμη. Μια φευγαλέα τύψη που φανερώθηκε στο αλλόκοσμο φως των αστεριών. </span></span></span><div align="center"><span style="font-family: Times New Roman; font-size: 78%; color: rgb(102, 0, 0);">.</span></div><div align="center"><span style="font-family: times new roman; font-size: 130%; color: rgb(102, 0, 0);">Μια άξαφνη σκέψη που ξεγέλασε μια πίκρα… </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-3044096205830410951?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-90111981146177458312007-12-05T05:44:00.000-08:002007-12-05T05:45:04.744-08:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold;">Α</span>ρκετές φορές στην ζωή μας έχουμε πει "δεν μπορώ" όμως είναι αυτό που πραγματικά συμβαίνει ή μήπως απλά δεν θέλουμε να προσπαθήσουμε;<o:p></o:p></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Δεν μπορώ να ζωγραφίσω έλεγα ... δεν καταφέρνω να κάνω μία ίσια γραμμή φώναζα, όμως δεν δοκίμασα ποτέ να κάνω ένα σκίτσο, μα όταν το προσπάθησα τα κατάφερα και ακόμα περισσότερο το έκανα καλύτερο κάθε φορά που ξαναπροσπαθούσα!<br /></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> Πολλές φορές αυτά για τα οποία είπαμε δεν μπορώ, απαιτούν θυσίες κόπο και χρόνο που δεν διαθέτουμε για να τα πετύχουμε.<br />Όταν όμως διαθέσουμε τον απαραίτητο χρόνο και προσπαθήσουμε μπορούμε να πετύχουμε αυτό για το οποίο είπαμε δεν μπορώ.<br /><br />Όνειρα μένουν για μια ζωή απραγματοποίητες επιθυμίες, πρότυπα που θέτουμε στην ζωή μας τα βλέπουμε μόνο από απόσταση γιατί ενώ ξέρουμε την προσπάθεια που χρειάζεται για να τους μοιάσουμε δεν την κάναμε ποτέ.<!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Το πιο σημαντικό όμως είναι να προσπαθήσουμε για τον εαυτό μας και για να κανέναν άλλο. Έτσι μόνο θα αισθανθούμε πιο ολοκληρωμένοι σαν άνθρωποι και δεν θα μετανιώνουμε για πράγματα που δεν κάναμε στα χρόνια που πέρασαν. </p><div style="text-align: justify;"> </div>Μπορούμε να καταφέρουμε όλα αυτά τα οποία δεν μπορούσαμε ή απλά δεν θέλαμε να προσπαθήσουμε να τα πραγματοποιήσουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-9011198114617745831?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-25205549719713867592007-12-05T00:45:00.001-08:002007-12-05T00:45:57.785-08:00Μόνος οδηγάω μόνος<br />ατέλειωτος ο δρόμος<br />ατέλειωτες στροφές.<br />Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη<br />μα πάντα με πληγώνει<br />κι αρχίζω ανασκαφές.<br />Είδα την άγνωστη πατρίδα<br />χαμένη Ατλαντίδα<br />στις χωματερές.<br />Τώρα περιμένει τώρα<br />με τα κρυφά της δώρα<br />τους εθελοντές.<br /><br />Μην ψάχνεις πια αλλού<br />αφού το ξέρεις ήδη<br />μην ψάχνεις πια αλλού<br />εδώ είναι το ταξίδι<br />εδώ είναι το ταξίδι....<br /><br />Φώτα της πόλης μας τα φώτα<br />σαν τα βαρελότα<br />που ρίχναμε μικροί.<br />Φιλίες οι παιδικές φιλίες<br />χαμένες παραλίες<br />χαμένη διαδρομή.<br />Στάση κορίτσια που 'χω χάσει<br />πληγές που 'χω ξεχάσει<br />ανοίγουνε ξανά.<br />Βράδια τα εφηβικά μας βράδια<br />τα πιο πικρά μας χάδια<br />πατρίδα μας γλυκιά.<br /><br />Μην ψάχνεις πια αλλού<br />αφού το ξέρεις ήδη<br />μην ψάχνεις πια αλλού<br />εδώ είναι το ταξίδι<br />εδώ είναι το ταξίδι....<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΘΥΜΑ</span><br />πάλι το ίδιο ποίημα<br />για ξένες καλλονές.<br />Μόνος οδηγάω μόνος<br />κι όλο με βγάζει ο δρόμος<br />στις ίδιες γειτονιές.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΙΑ ΑΛΛΟΥ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΑΦΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΗΔΗ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΙΑ ΑΛΛΟΥ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-2520554971971386759?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-80114203099258284092007-12-04T00:25:00.000-08:002007-12-04T00:28:33.502-08:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/R1UPoTLAdMI/AAAAAAAAABI/9fq33AT96BI/s1600-h/%CE%A4%CE%91+%CE%94%CE%91%CE%9A%CE%A1%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%98%CE%95%CE%9F%CE%A5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/R1UPoTLAdMI/AAAAAAAAABI/9fq33AT96BI/s320/%CE%A4%CE%91+%CE%94%CE%91%CE%9A%CE%A1%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%98%CE%95%CE%9F%CE%A5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5140031734728914114" border="0" /></a><br /></div>Λένε πως εμάς τις πουτάνες, κάθε φορά που ο Θεός μάς βλέπει δακρύζει... Δακρύζει από ντροπή, μια και σε μας δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει!<br />Oνομάζομαι Eυγενία Φράνκου και είμαι πλέον ογδόντα χρονών. Tα τελευταία τριάντα χρόνια ζω σε μια μικρή γραφική πόλη της Bόρειας Eλλάδας, όπου χαίρω απέραντου σεβασμού, όχι μόνο από την οικογένειά μου, αλλά και από όλους τους κατοίκους. Kανείς δε γνωρίζει ότι πίσω από το αξιότιμο όνομά μου κρύβεται το Tζενάκι, η Tζενάρα, η μαντάμ Tζένη, που πολλά χρόνια πριν ήταν το πρώτο όνομα της Tρούμπας. Tι; Δε γνωρίζετε την Tρούμπα; A, τότε, φίλτατε, πρέπει να είστε πολύ νέος. Πάρα πολύ νέος. Oι γονείς σας όμως σίγουρα θυμούνται αυτή τη γειτονιά του Πειραιά, που κάποτε υπήρξε θρύλος. Kι ενώ πίστευα ότι είχα λησμονήσει το παρελθόν μου, εκείνο, καθώς φαίνεται, δε με ξέχασε και μετά από τόσα χρόνια χτύπησε ξαφνικά την πόρτα μου, δημιουργώντας το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής μου: να φανερώσω ποια πραγματικά είμαι ή να κομματιάσω την ερωτευμένη καρδιά της εγγονής μου, του μόνου ανθρώπου που αγάπησα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο... <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;">εκτός από εκείνον...</span>«Kομμάτια έγινε η καρδιά μου, μόλις τα πρώτα χοντρά δάκρυά της έσταξαν στα χέρια μου και στράγγιξαν στο φουστάνι μου. Eίχε ακουμπήσει το κεφαλάκι της στα πόδια μου ενώ είχε ξαπλώσει το κορμάκι της. Λένε πως αυτό που φοβάσαι αυτό θα πάθεις. Σ? όλη μου τη ζωή φοβόμουνα μην τη χάσω. Kαι τώρα ο φόβος μου αυτός ήταν προ των πυλών. Tα παιδιά, ακόμη κι αν το πάλευαν, δε θα άντεχαν για πολύ. O έρωτάς τους ήταν πολύ δυνατός για να είναι χώρια, και πολύ αδύναμος για να αντέξει την απόσταση. Όταν η καρδιά βασανίζεται, βασανίζει και το σώμα. Mπορεί να το αρρωστήσει, να το λιώσει, να το αφανίσει. »E, όχι! Δε θα το επέτρεπα αυτό ποτέ. Eγώ είχα τσακωθεί με το Θάνατο γι? αυτόν ακριβώς το λόγο. Mέχρι να βεβαιωθώ ότι θα ήταν ευτυχισμένη. Διορία του είχα ζητήσει για πάρτη της και εκείνος δεν είχε φέρει αντίρρηση. Γιατί ο Θάνατος χρωστάει στις πουτάνες! Aν ο Θεός δακρύζει για πάρτη τους, ο Θάνατος τους χρωστάει. Kι αυτό εγώ το γνώριζα καλύτερα από τον καθένα».<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-8011420309925828409?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-38726980199442724032007-12-04T00:22:00.000-08:002007-12-04T00:23:39.824-08:00<span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> I'm staring at a broken door<br />There's nothing left here anymore<br />My room is cold<br />It's making me insane<br /><br />I've been waiting here so long<br />But now the moment seems to've come,<br />I see the dark clouds coming up again.<br /><br />Running through the monsoon<br />Beyond the world,<br />To the end of time,<br />Where the rain won't hurt<br />Fighting the storm,<br />Into the blue,<br />And when I loose myself I think of you,<br />Together we'll be running somewhere new<br />Through the monsoon.<br />Just me and you<br /><br />A half moon's fading from my sight<br />I see a vision in its light<br />But now it's gone and left me so alone<br />I know I have to find you now<br />Can hear your name, I don't know how<br />Why can't we make this darkness feel like home?<br /><br />Running through the monsoon<br />Beyond the world<br />To the end of time<br />Where the rain won't hurt<br />Fighting the storm<br />Into the blue<br />And when I loose myself I think of you<br />Together we'll be running somewhere new<br />And nothing can hold me back from you<br />Through the monsoon<br /><br />Hey! Hey!<br /><br />I'm fighting all this power<br />Coming in my way<br />Let it send me straight to you<br />I'll be running night and day<br />I'll be with you soon<br />Just me and you<br />We'll be there soon<br />So soon<br /><br />Running through the monsoon<br />Beyond the world<br />To the end of time<br />Where the rain won't hurt<br />Fighting the storm<br />Into the blue<br />And when I loose myself I think of you<br />Together we'll be running somewhere new<br />And nothing can hold me back from you<br />Through the monsoon<br /><br />Through the monsoon<br />Just me and you<br />Through the monsoon<br />Just me and you<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-3872698019944272403?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-55910557212818981252007-11-05T04:33:00.000-08:002007-11-05T04:35:17.447-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/Ry8N7hs0KJI/AAAAAAAAABA/Y5Eqts7pGGY/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82%2B%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/Ry8N7hs0KJI/AAAAAAAAABA/Y5Eqts7pGGY/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82%2B%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129333816908064914" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Άνοιξαν την πόρτα και μπήκαν. Τόπος συνάντησης, το γνωστό μαγαζί. Είχε και αυτό αλλάξει με τα χρόνια. Μεγάλωσε, άλλαξε χρώμα, διακόσμηση, καρέκλες, τραπέζια, γκαρσόνια. Ήταν πιο όμορφο μα και πιο κρύο. Δεν ήταν πια το στέκι, ήταν κάτι που του έμοιαζε, όμως δεν ήταν αυτό. Ο Σπύρος έσπασε την αμηχανία της στιγμής: « Μια ώρα μαλάκα και την κάνουμε. Του πούστη, θα αντέξουμε ».</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Συνάντηση παλιών συμμαθητών. Ανθρώπων, που πρωταγωνίστησαν σ’ ένα Big Brother, χωρίς κάμερες. Ανθρώπων, που επιλέχθηκαν με μόνο κριτήριο την ηλικία, μπήκαν σε μια τάξη και μοιράστηκαν τις ζωές τους. Ένα παιχνίδι, με νικητές και χαμένους, φιλίες και αντιπάθειες, γέλιο και κλάμα. Και τώρα είναι και πάλι εκεί. Στην επέτειο της κηδείας, της παιδικής τους ηλικίας. Φρίκη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο Νίκος, κάθισε δίπλα στο Σπύρο. Μετά τις πρώτες βαρετές χαιρετούρες, ακολούθησε συζήτηση. Οι κλασσικές ερωτήσεις: « Άλλαξες το μαλλί σου; Τελείωσες τη σχολή; Πού δουλεύεις; Έχει χρήμα; Καμιά γκόμενα; Άντε να το πάρεις το κορίτσι, καιρός είναι ». Πώς γίναμε έτσι; Γιατί γίναμε αυτό που δεν θέλαμε, αυτό που βλέπαμε στους γονείς μας και βγάζαμε καντήλες; Μεγαλώσαμε!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο Νίκος κοίταξε το ρολόι του. Η ώρα δεν περνούσε. Φίλοι, γνωστοί, παλιές γκόμενες, που τώρα ήταν ξένοι, προσποιούνταν τους χαρούμενους που ξανασυναντήθηκαν, στην ουσία όμως, έψαχναν αφορμή να πικάρει ο ένας τον άλλο. Ακολούθησαν οι αναμνήσεις. Καθηγητές, κοπάνες, μαλακίες, πενταήμερη. Η ζωή μας στο σχολείο. Το κλίμα, έγινε λίγο πιο ζεστό. Ο Νίκος δεν άντεξε. Ήθελε να κάνει τη συνάντηση μπουρδέλο και τα κατάφερε: « Σκασμός όλοι. Ερώτηση: Τι θα προτιμούσατε; Το πρόσωπο που αγαπάτε, να πηδιέται μαζί σας και να σκέφτεται ένα άλλο άτομο, ή το αντίστροφο; » Αμηχανία. Πού κόλλαγε αυτό τώρα; Ο Κώστας απάντησε πρώτος. Η Μαρία μετά. Η Ελένη διαφώνησε. Η κουβέντα άναψε, οι τόνοι ανέβηκαν. Αναλύσεις επί αναλύσεων, κόντρες, φιλοσοφίες , παραδείγματα. Ήταν η κατάλληλη στιγμή. Ο Νίκος και ο Σπύρος χαιρέτησαν και έφυγαν. Κανείς δεν ασχολήθηκε. Η κουβέντα συνεχιζόταν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάθισαν σ’ ένα παγκάκι. Ο Σπύρος φούσκωνε και ξεφούσκωνε. « Εγώ φίλε θα ‘θελα να πηδιέται μαζί μου και να σκέφτεται εμένα. Όχι, ότι μπορεί να συμβεί κάτι άλλο δηλαδή, αλλά λέμε τώρα! Εσύ; »</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο Νίκος δεν πίστευε στην αγάπη. Αγάπη είναι να δίνεις, χωρίς να περιμένεις να πάρεις. Χωρίς να εξαρτάται το δουναι απ’ το λαβειν. Ποιος το κάνει αυτό; Ποιος δεν βλέπει την αγάπη σαν συναλλαγή; Τόσα δίνω, τόσα θέλω, τόσα παίρνω. Δεν κάνεις αυτό, δεν κάνεις το άλλο, άρα δεν μ’ αγαπάς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η αγάπη είναι μια πουτάνα. Την πληρώνεις και νομίζεις ότι την έχεις. Της δίνεις, για να σου δώσει. Η μόνη διαφορά είναι ότι η πουτάνα στη Συγγρού, στο ξεκαθαρίζει απ’ την αρχή: « Τόσα θέλω, τόσα θα πάρεις » Η αγάπη όχι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η πουτάνα στη Συγγρού είναι πιο αληθινή.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5591055721281898125?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-20105221940814511612007-10-28T01:56:00.000-07:002007-10-28T01:59:53.388-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRPdBs0KII/AAAAAAAAAA4/8n0gwcIlNGY/s1600-h/agriokerasa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRPdBs0KII/AAAAAAAAAA4/8n0gwcIlNGY/s320/agriokerasa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126309635945670786" border="0" /></a><br />Μέσα από τόσα τραύματα υπάρχω<br />σαν πέτρα σκοτεινή μες στο νερό<br />στους δρόμους που περπάτησες θέ' να 'ρθω<br />το δροσερό χαλάζι των ματιών σου για να πιω<br /><br />Με ένα ζευγάρι μάτια φοβισμένα<br />και με μια αστροφώτιστη αγκαλιά<br />πες μου τι θα 'μαι αλήθεια εγώ χωρίς εσένα<br />και σε ποια κόλαση θα ξοδευτώ ξανά<br /><br />Μικρό κορίτσι με τα βήματα χαμένα<br />τυχαία γόνατα ξεκούρασαν τα οστά μου<br />μα πάντα θα 'ρχομαι απ' τ' άπειρο σε σένα<br />με το χαμόγελό σου στη ματιά μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-2010522194081451161?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-59467861374116498222007-10-27T23:42:00.000-07:002007-10-28T01:47:54.270-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRMohs0KGI/AAAAAAAAAAo/Vaa04Us6aOo/s1600-h/alexiou.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRMohs0KGI/AAAAAAAAAAo/Vaa04Us6aOo/s320/alexiou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126306534979283042" border="0" /></a>Δεν είναι που αργείς να 'ρθεις πάλι<br />το ξέρω μ' αγαπάς κι είναι αρκετό<br />Δεν είναι οι φωνές που 'χω βάλει<br />μα έχω τη μοναξιά για ουρανό<br /><br />Τα καλύτερα είναι αυτά που ακόμα δεν έχω γευτεί<br />αφού κρύβεται το αύριο σ' ότι έχω ονειρευτεί<br />Τα καλύτερα θα 'ρθουν μάτια μου δεν ανησυχώ<br />φτάνει το δικό σου πρόσωπο να βλέπω όταν ξυπνώ<br /><br />Δεν είναι που αργείς να 'ρθεις πάλι<br />το ξέρω μ' αγαπάς κι είναι αρκετό<br /><br />Δεν είναι που η καρδιά φοβάται ...τρέμει<br />μα έμαθε με σένα έτσι να χτυπά<br />Είναι το δάκρυ που δεν περιμένει<br />και μέχρι να φανείς αργοκυλά<br /><br />Τα καλύτερα είναι αυτά που ακόμα δεν έχω γευτεί...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5946786137411649822?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-54428960473301051782007-10-27T23:31:00.000-07:002007-10-27T23:34:29.122-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyQtahs0KFI/AAAAAAAAAAg/ak4KYzigjRg/s1600-h/apoleiababy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyQtahs0KFI/AAAAAAAAAAg/ak4KYzigjRg/s320/apoleiababy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126272209600653394" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /> </div><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;">Ακου να σου πω εσένα που επέλεξες να κρυφτείς γιατι απλά δεν μπορείς να διαχειριστείς την επωνυμία σου αντάξια και επάξια δίπλα σε ανθρώπους που στην πρόσφεραν απλόχερα! <o:p></o:p><br />Εσύ που δεν μπορείς να αρθρώσεις μια κουβέντα γιατι κατάλαβες πως οι λέξεις σου είναι φτωχές μπροστά στον χείμαρο της προτωτυπίας και της χρυσοποίκιλτης φαντασίας. Που επελεξες τη σιωπή γιατι ο θόρυβος σε κάνει να θυμάσαι ποιος είσαι και τι ζητάς. <o:p></o:p>Εσύ που νόμιζες οτι δημιουργούσες και ευφάνταστα κεντούσες όνειρα για να γίνουν θύμισες και αναμνήσεις...αλλά το μόνο που πέτυχες ήταν να συντηρείς και να διατηρείς εφιάλτες που σε ταλάνιζαν χρόνια, που χρόνια θα σε τιμωρούν! <o:p></o:p>Ακου να σου πω εσένα που η όψη σου έγινε στάχτη και η φωνή σου άνεμος, εσένα που το σώμα σου έγινε αλάτι και το άγγιγμά σου λήθη. <o:p></o:p>Εσύ που νόμιζες πως είχες την ικανότητα να βρεις και να βρεθείς, να κυνηγήσεις και να κυνηγηθείς, να κατακτήσεις και να κατακτηθείς, να πλανέψεις και να πλανευτείς! <o:p></o:p>Πόσο μικρό ανάστημα επέδειξες! Πόσο ανύπαρκτη ορμή!<o:p></o:p> Θα 'πρεπε να μη σου πρέπονται χαρές ούτε φιλιά και χάδια! Δεν θα πρεπε να χες αυτια για μουσικές και στιχους, ούτε και μάτια θα πρεπε χρώματα για να βλέπεις. Γιατι ποτέ σου δεν τα εκτίμησες και ούτε σου αξίζουν. <o:p></o:p>Δεν ήσουν τίποτα σπουδαίο γιατι δεν έχεις τίποτα αληθινό! Δεν ξέρω καν αν υπάρχεις, αν ποτέ υπήρξες και αν πρόκειται να υπάρξεις στο μέλλον...δεν ξέρω γιατι σε μνημονεύω τώρα! Είναι που πάντα είχα μια έμμονη ιδέα με τα αερικά και τα φάσματα. <o:p></o:p>Δεν είσαι τίποτα περισσότερο αλλα καταφέρνεις με επιτυχία να γίνεσαι πολλά λιγότερα! Είναι το μόνο ταλέντο που σου αναγνωρίζω!<o:p></o:p>Είμαι σίγουρος πως μετά απο ένα λεπτό δεν θα σε θυμάμαι πια, μετά απο μια ώρα θα είσαι παρελθόν και μετά απο μια μέρα θα πάρεις τη θέση που πάντα σου άξιζε μέσα στην ανωνυμία! <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;">Δεν ήσουν έρωτας (κι ουτε μπορείς να γίνεις) ήσουν (απλα) κρεββάτι...ένα ακομα ηδονικό (ναι) μα αγευστο κρεββάτι! <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;">Ακου να σου πω εσένα που στοιχιωσες για λίγο κι ανεπαίσθητα το μυαλό και το σωμα μου...ΕΧΑΣΕΣ...και το κολασμένα ευχάριστο είναι πως το ξέρεις!!!! <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <span style="font-family:Arial;">...και τελικά δεν άξιζαν!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-5442896047330105178?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5286684479937623797.post-871342704986335922007-10-26T10:49:00.000-07:002007-10-28T01:50:01.817-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRNKBs0KHI/AAAAAAAAAAw/lxq9frnjHW4/s1600-h/9604531778.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1h7zNELKryA/RyRNKBs0KHI/AAAAAAAAAAw/lxq9frnjHW4/s320/9604531778.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126307110504900722" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;font-family:webdings;" ><<Η ζωή είναι σαν το ποτάμι που κυλάει αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Εύκολα σε παρασύρει και σε τραβάει όπου εκείνο πηγαίνει. Όπως ένα ποτάμι δε γυρίζει πίσω, έτσι κι εσείς, αν σας παρασύρει, δε θα μπορέσετε να γυρίσετε... Να προσέχετε πάντα το ποτάμι...Μη σας παρασύρει...>></span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:webdings;" >Η Μελισσάνθη, η Ιουλία, η Ασπασία, η Πολυξένη και η Μαγδαληνή μεγαλώνουν με τη μητέρα τους σ' ένα χωριό στον Όλυμπο, δίπλα σ΄ ένα ποτάμι. Αυτό που επιθυμούν και οι πέντε είναι να γνωρίσουν τη ζωή μακριά από το πατρικό τους. Και θα το καταφέρουν! Η μοίρα θα τις στείλει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κάνοντας το όνειρο πραγματικότητα. </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:webdings;" >Μόνο που, καμιά φορά, τα όνειρα γίνονται εφιάλτες που στοιχειώνουν και κυνηγούν...<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-family:webdings;" >Πέντε</span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:webdings;" > </span><span style="font-style: italic;font-family:webdings;" >γυναίκες, πέντε ζωές συγκλονιστικές, γεμάτες έρωτα και ανατροπές, ενώ το σπίτι δίπλα στο ποτάμι περιμένει υπομονετικά αυτό που ξέρει οτι θα συμβεί!<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Α ρε Λένα τι μας κάνεις...</span><br /></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5286684479937623797-87134270498633592?l=arestisn89.blogspot.com' alt='' /></div>arestisnhttp://www.blogger.com/profile/09476301845662178451noreply@blogger.com0